Δεν γουστάρω γήπεδα εκκλησίες

@ Βρέθηκα το βράδυ της Κυριακής στο ΓΣΠ για να παρακολουθήσω την αγώνα της Ομόνοιας απέναντι στην ΑΕΚ. Η ατμόσφαιρα που επικρατούσε στο γήπεδο θύμιζε περισσότερο εκκλησία παρά γήπεδο, αφού η απουσία οργανωμένων οπαδών και από τις δύο πλευρές ήταν φανερή.

@ Πολλές φορές κατάφερνες να ακούσεις τους ποδοσφαιριστές να μιλάνε μεταξύ τους, ενώ η προσπάθεια κάποιων πιτσιρικάδων, οπαδών της Ομόνοιας, να οργανώσουν την κερκίδα, δεν ήταν αρκετή. Αν και οι μικροί κατά διαστήματα μπόρεσαν και ένωσαν τον κόσμο των «πρασίνων» και δόθηκε για κάποιο διάστημα παλμός στο γήπεδο.

@ Επίσης παρακολούθησα τηλεοπτικά τον αγώνα της ΑΕΛ κόντρα στον Απόλλωνα, το βράδυ της Δευτέρας. Το ίδιο συναίσθημα. Ένα παιχνίδι που έπρεπε να είναι γιορτή για τους οπαδούς στην Λεμεσό, κατέληξε να μοιάζει περισσότερο με ασήμαντο φιλικό προετοιμασίας.

@ Το θέμα είναι πως η κάρτα οπαδού (και για την Ομόνοια προσθέτουμε και την κόντρα οργανωμένων-Δώρου Σεραφειμ) κάνουν τον κόσμο να απομακρύνεται από τα γήπεδα, και αυτό είναι ότι χειρότερο.

@ Το ποδόσφαιρο χωρίς τους οπαδούς δεν είναι τίποτα και δεν ανήκει σε κανένα πολιτικό και κανένα «παράγοντα». Είναι ο βασιλιάς των σπορ γιατί είναι το πιο λαϊκό και δημοκρατικό άθλημα. Οι «παράγοντες»  πρέπει να βρούνε άμεσα λύση για να επιστρέψει ο κόσμος στα γήπεδα, αλλιώς θα γίνει κάτι παρόμοιο με το κυπριακό μπάσκετ...

@ Στην αρχή της προηγούμενης περιόδου είχα συνάντηση με πρώην πρόεδρο μεγάλης ομάδας μπάσκετ του νησιού για συνέντευξη, και μου ανέφερε το εξής: "Από την Ομοσπονδία μου είπαν πολλές φορές, καλύτερα άδεια γήπεδα και αγώνες μεταξύ φίλων και συγγενών παρά γήπεδα γεμάτα και να τα σπάνε όλα κάποιοι".

@ Αυτή είναι η λύση σας λοιπόν «κύριοι» και για το ποδόσφαιρο της Κύπρου;

Αντρέας Χριστοφή

ShootandGoal.com 22/9/2014