Βάρος στον κύπριο ποδοσφαιριστή

Ο Αντρέας Χριστοφή γράφει για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η ποδοσφαιρική Κύπρος στον τομέα των ακαδημιών, τις ομάδες που βλέπουν τις ακαδημίες μόνο ως πηγή εσόδων και τους παράγοντες που λίγα γνωρίζουν για το άθλημα που εκπροσωπούν.

Η οικονομική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η Κύπρος τα τελευταία χρόνια, κάνει τις ομάδες να δώσουν βάρος στον κύπριο ποδοσφαιριστή.

Βέβαια αυτό μπορεί να παρουσιάζεται ως αναγκαίο... κακό, αλλά μόνο αυτό δεν είναι. Τα θετικά από την χρησιμοποίηση γηγενών ποδοσφαιριστών είναι πάρα πολλά, πέραν του οικονομικού.

Δεν είναι τυχαίο ότι πολλοί μεγάλοι ευρωπαϊκοί σύλλογοι μεγαλούργησαν όταν έδωσαν έμφαση στα δικά τους παιδιά και στις δικές τους ακαδημίες, όμως για να γίνει αυτό χρειάζεται χρόνια προεργασίας.

Συνεπώς δεν μπορεί μία ομάδα να αποφασίσει από την μία μέρα στην άλλη να στηριχτεί απόλυτα στις ακαδημίες της, χωρίς πρώτα να προετοιμάσει το έδαφος και να φτιάξει ακαδημίες που θα μπορούν να δημιουργήσουν έτοιμους και καλούς ποδοσφαιριστές.

Αυτό είναι κάτι που βλέπουμε πως δύσκολα γίνεται, σε σύγκριση πάντα με άλλες πιο προηγμένες ποδοσφαιρικά χώρες. Ο λόγος είναι απλός. Στο εξωτερικό οι ώρες προπονήσεων των νεαρών ποδοσφαιριστών είναι υπερδιπλάσιος από αυτόν που έχουν στην Κύπρο.

Η τεχνική κατάρτιση ενός ποδοσφαιριστή εξαρτάται σε πολύ μεγάλο βαθμό από τις επαφές που θα έχει με μπάλα στις πολύ μικρές ηλικίες, από τριών-τεσσάρων μέχρι και δώδεκα ετών. Αν δεν δοθεί έμφαση σε αυτές τις ηλικίες, τότε το παιδί έχασε ήδη την ευκαιρία του να διαπρέψει ως ποδοσφαιριστής.

Τι φταίει για αυτό;

Από την μία υπάρχει έλλειψη ποδοσφαιρικής παιδείας από τους πιο πολλούς παράγοντες που ασχολούνται με το άθλημα. Λίγοι από αυτούς που διοικούν σήμερα τις ομάδες μας είναι της... μπάλας, όπως ανέφερε και σε πρόσφατες δηλώσεις του ο Τιμούρ Κετσπάγια, ένας άνθρωπος που γνωρίζει όσο λίγοι πως έχουν τα δεδομένα στον χώρο του κυπριακού ποδοσφαίρου.

Συνεπώς αυτοί που διαχειρίζονται τις ομάδες, δεν μπορούν να δημιουργήσουν φυτώρια που θα ετοιμάσουν τους ποδοσφαιριστές του μέλλοντος. Και ναι, κάποιοι ποδοσφαιριστές βγήκαν τα τελευταία χρόνια, όμως σκεφτείτε πόσοι περισσότεροι θα έβγαιναν και πόσο καλύτεροι θα ήταν αν λειτουργούσαν κάτω από καλύτερες συνθήκες.

Δυστυχώς οι παράγοντες των ομάδων βλέπουν τις ακαδημίες ως ένα μέτρο για επιπλέον εισόδημα, και όχι ως ένα τρόπο δημιουργίας των ποδοσφαιριστών που θα στελεχώσουν τις ομάδες τους για τα επόμενα χρόνια. Παιδιά που σίγουρα όταν βγουν από τα σπλάχνα της ομάδας, θα είναι και πιο συναισθηματικά δεμένα μαζί της.

Έλλειψη γηπέδων

Το θέμα των παραγόντων όμως δεν είναι το μόνο που δημιουργεί προβλήματα στην ανάπτυξη των κυπρίων ποδοσφαιριστών, όμως αφορά πολλές από τις ομάδες του νησιού.

Από εκεί και πέρα όμως υπάρχουν και άλλα, εκατοντάδες σωματεία, σε όλη την Κύπρο. Κάποια έχουν τις δικές τους ακαδημίες και προσπαθούν να τις λειτουργήσουν, κάποια άλλα όχι. Επίσης οι ακαδημίες γίνονται με σκοπό το οικονομικό κέρδος και σε αυτό το επίπεδο.

Αρκετές ομάδες είναι αναγκασμένες να προπονούνται σε μισά γήπεδα, ή οι ώρες που να έχουν διαθέσιμες να είναι πολύ λίγες. Άλλες ομάδες δεν βρίσκουν γήπεδα για να κάνουν τις προπονήσεις τους, αφού έχουμε λίγα γήπεδα στην Κύπρο που δεν φτάνουν για τις ανάγκες.

Σε συζήτηση που είχα με κάποιο Δήμαρχο για το θέμα των γηπέδων στην Πόλη του, η απάντηση του ήταν ότι δεν μπορεί να αντέξει οικονομικά ο Δήμος την συντήρηση περαιτέρω γηπέδων από αυτά που ήδη υπάρχουν, έτσι δεν γίνονται ενέργειες για να δημιουργηθούν νέα γήπεδο ώστε να υπάρξει λύση στο πρόβλημα.

Ποια θα ήταν η λύση;

Η Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου εάν θέλει να αποδείξει πως αγαπάει το ποδόσφαιρο, μπορεί να επενδύσει τα χρήματα που έχει μαζέψει από αυτό, σε αυτό. Η ΚΟΠ έπρεπε να έχει επενδύσει τα περισσότερα από 10 εκατ. ευρώ που έχει στην τράπεζα, για να βελτιώσει το άθλημα και να δώσει ευκαιρίες στους κύπριους ποδοσφαιριστές.

Εάν για παράδειγμα ερχόταν σε επαφή με αρκετούς Δήμους, θα μπορούσε να τους βοηθήσει οικονομικά στην δημιουργία νέων γηπέδων, ώστε περισσότεροι αθλητές όλων των ηλικιών να κάνουν αυτό που αγαπούν, να παίζουν ποδόσφαιρο.

Επίσης κάποιοι Δήμοι έχουν ήδη προχωρήσει σε αλλαγή του γρασιδιού με πλαστικό χλοοτάπητα, ώστε να χρειάζεται πολύ λιγότερη συντήρηση και να δαπανούνται πιο λίγα χρήματα κάθε χρόνο, κάτι που θα μπορούσε να έχει ακολουθηθεί και από νέους Δήμους.

Παράλληλα τα σωματεία και οι ομάδες πρέπει να βγάλουν από το μυαλό τους πως οι ακαδημίες είναι εκεί μόνο για να έχουν ένα επιπλέον εισόδημα, και να δουλέψουν σωστά, ώστε να μπορέσουν να βγουν καλύτεροι ποδοσφαιριστές στο μέλλον.

Κλείνοντας...

Για το θέμα αυτό θα μπορούσα να γράφω με τις ώρες. Τα προβλήματα είναι πολλά. Οι λύσεις όμως υπάρχουν και δεν είναι δύσκολο να εφαρμοστούν.

Ωστόσο οι αρμόδιοι θέλουν να βρούνε λύσεις για να βοηθηθεί το ποδόσφαιρο; Όπως ανέφερα πιο πάνω υπάρχει έλλειψη ποδοσφαιρικής παιδείας παντού στο άθλημα, και κυρίως στην Ομοσπονδία.

Όταν ο γνώμονας δεν είναι τα λεφτά, αλλά η εξέλιξη και η βελτίωση του αθλήματος, τότε το κυπριακό ποδόσφαιρο θα πάει μπροστά και οι λύσεις θα βρεθούν. Αν όμως ο κάθε ένας συνεχίζει να βλέπει την πάρτι του, τότε δεν θα βρεθούν λύσεις.

Αντρέας Χριστοφή

ShootandGoal.com